Door Kitty Peters,
Dierenweide Slingerbos heeft onlangs de Cultuurprijs Huissen gewonnen. Een prachtige erkenning voor een plek die voor veel inwoners van Huissen meer betekent dan alleen een stukje groen met dieren. Maar wat komt er eigenlijk allemaal kijken bij het dagelijks reilen en zeilen op de dierenweide? Op een koude, mistige dinsdagochtend lopen we mee en ontdekken we dat er achter de schermen heel wat werk wordt verzet. En vooral: hoeveel enthousiaste vrijwilligers er nodig zijn om deze bijzondere plek draaiende te houden. Mensen die misschien niet altijd op de voorgrond staan, maar zonder wie Slingerbos niet zou zijn wat het nu is.
De dinsdagochtend begint koud en mistig. Terwijl de wereld om ons heen nog langzaam wakker lijkt te worden, is het op dierenweide Slingerbos alweer tijd voor de eerste dagelijkse werkzaamheden. De dieren wachten immers niet tot de mist is opgetrokken of de temperatuur wat aangenamer wordt.
De ezels en varkens
We beginnen bij de ezels. Allereerst brengen we wat hooi, zodat ze alvast een lekker hapje kunnen eten. Daarna lopen we door naar de varkens. Die laten al snel van zich horen. Zodra ze ons zien, klinkt er een vrolijk mengsel van geknor en geblaf. Ze herkennen het geluid van de voerbakken en weten precies wat er staat te gebeuren.
Terwijl de varkens zich enthousiast op hun maaltijd storten, maken wij meteen van de gelegenheid gebruik om wat ontlasting weg te scheppen. De kruiwagen, die we mee het terrein op hebben genomen, komt daarbij goed van pas. Want ja, waar gegeten wordt, moet natuurlijk ook weer wat uit. Het hoort er allemaal bij op een dierenweide. Misschien niet het meest romantische onderdeel van het werk, maar wel een belangrijk stukje dagelijkse verzorging.
De geiten en schaapjes
Bij de landgeiten gaat het er vervolgens weer heel georganiseerd aan toe. Hope en Peer weten precies wat de bedoeling is. Met z’n tweeën lopen ze rechtstreeks hun eigen, aparte hokje in de stal in. Daar krijgen ze ieder een eigen bakje met brokjes. Dat is niet voor niets: met hun flinke horens nemen ze al snel wat meer ruimte in dan de andere geiten. Door ze apart te voeren, krijgt iedereen rustig de gelegenheid om te eten.
De overige geiten verdelen we in twee groepjes. Daarbij kijken we goed welke dieren prettig met elkaar overweg kunnen. Zo krijgt ieder dier voldoende ruimte en kan iedereen op zijn gemak van het voer genieten. Ook de schaapjes hebben inmiddels in de gaten dat het voertijd is. Zij melden zich en krijgen eveneens hun eigen bakjes voorgezet. Ondertussen wordt er flink doorgewerkt: de stoep voor de geitenstal wordt geveegd en de kruiwagen raakt steeds voller. De dieren scharrelen ondertussen gezellig om ons heen. Het is een komen en gaan van dieren, voerbakjes en werkzaamheden.
Twee vrijwilligers per dienst
Op de dierenweide lopen we vrijwel altijd met z’n tweeën per dienst. Dat werkt prettig: samen houd je het overzicht en kun je de werkzaamheden goed verdelen. Terwijl Diana de stal van de alpaca’s uitmest, gaat Ellen alvast op pad om de kippen te voeren. Ook wordt er gekeken of er nog eitjes zijn gelegd die verzameld kunnen worden voor de verkoop.
Inmiddels is ook Jos, één van de klussers van de dierenweide, gearriveerd. Voor hem ligt er eveneens genoeg werk. Er moet wat schroefwerk worden gedaan, een pootje moet worden gestabiliseerd en ook de waterafvoer via de regenpijp krijgt even aandacht. Loopt het water na de regen wel goed weg? Op een dierenweide is er altijd wel iets dat onderhoud of een kleine reparatie nodig heeft.
Aandacht voor dieren
En zo vliegt de ochtend voorbij. Wat begon als een koude, mistige dinsdag, verandert al snel in een gezellige ochtend waarin je bijna vergeet hoe koud het eigenlijk is. Het dagelijkse werk wordt afgewisseld met een knuffel hier, een grappig geluid daar en natuurlijk de nodige aandacht voor alle dieren. Diana vat het gevoel mooi samen: “Heerlijk met de dieren werken op een supermooie locatie!” Jos en Ellen sluiten zich daar van harte bij aan.
En precies dát is de kracht van dierenweide Slingerbos. Natuurlijk spelen de dieren de hoofdrol en is het een heerlijke plek voor jong en oud om even rond te kijken, te genieten en tot rust te komen. Maar achter die mooie plek staat een groep enthousiaste vrijwilligers die zich, ieder op zijn of haar eigen manier, inzet om alles draaiende te houden.
Foto’s © Kitty Peters
